---------------- ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ) - Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ -------------------

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΤΥΝΗΣΙΟΥ ΚΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ


Ο ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΤΥΝΗΣΙΟΥ ΚΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου
============
Είναι απολύτως προς τιμή του αγωνιστή Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ επειδή υψώνει φωνή εναντίον των διωκτών του χριστιανισμού μουσουλμάνων οι οποίοι από χρόνου ικανού τα τελευταία χρόνια κατόρθωσαν να εξορίσουν όλους σχεδόν τους χριστιανούς που ζούσαν στη Μέση Ανατολή και επεξέτειναν κάθε είδους φονικές ενέργειες εναντίον χριστιανών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το τι συμβαίνει σήμερα στη Νιγηρία είναι υπεράνω περιγραφής. Καίουν ομαδικά χριστιανούς, κάνουν βομβιστικές επιθέσεις εναντίον των εκκλησιών τους την ώρα που τελούν τη Θεία Λειτουργία, τους εξοντώνουν με αποτρόπαιες μεθόδους. Σκοτώνουν με βασανιστήρια ακόμη και γυναίκες έγκυους και παιδάκια.
ΤΟ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΜΣΟΥ ΤΟΥ ΤΥΝΗΣΙΟΥ
_________
Η πρόσφατη ανατριχιαστική δολοφονία Τυνήσιου - που γράφτηκε σε βίντεο και κάνει το γύρο του κόσμου - επειδή αρνήθηκε την ψευδοθρησκεία του Μωάμεθ και προσησυλητίστηκε στο χριστιανισμό, ευαισθητοποίησε πολλούς ανθρώπους που ένιωσαν εμετική αηδία και αποτροπιασμό για το Ισλάμ και τις μεθόδους του.
Ο πολιτισμένος κόσμος πρέπει να εγείρει φωνή διαμαρτυρίας γι’ αυτά τα φαινόμενα και να επιβάλει αυστηρότατες κυρώσεις στις Ισλαμικές χώρες που εφαρμόζουν αυτές τις πρακτικές.
ΟΙ ΦΑΙΔΡΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ
_______
Ακουέτωσαν ταύτα και οι υποστηρικτές των φαιδρών Διαθρησκειακών διαλόγων, οι οποίοι νομίζουν ότι με τα φαγοπότια και τις εισηγήσεις, τα συνέδρια και τις Ημερίδες σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία σε κοσμικούς και εξωτικούς προορισμούς ότι σταματούν τη φονική μανία των Ισλαμιστών.
Συγχαίρουμε υικά θερμότατα τον Σεβασμιότατο για την παρέμβασή του την οποία θα αρχίσουμε να αναδημοσιεύουμε τμηματικά από αύριο του και ελπίζουμε ότι και η Εκκλησία της Ελλάδος θα πάρει θέση για το θέμα.
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΟΣΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ κ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
________
Αλλά ας μην κλείσουμε το σημείωμα χωρίς να αναφερθούμε στην υποκρισία και στην κακοήθεια όσων προσπαθούν να μας πείσουν ότι η άνοδος του κ. Τσίπρα στην εξουσία δεν είναι πράγμα που πρέπει να μας απασχολεί.
Ως γωνστόν ο κ. Τσίπρας - όπως ο ίδιος μας διαβεβαίωσε - προτίθεται να επιτρέψει στους 620,000 νόμιμους μετανάστες να φέρουν στην Ελλάδα τις πολυμελείς - αφού πρόκειται για μουσουλμάνους - οικογένειές τους. Τουτέστιν εν μια νυκτί 2 με 3 εκατομμύρια μετανάστες θα αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια.
Πόση αφέλεια ή κακοήθεια μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιους που νομίζουν ότι αυτό δεν θα είναι το τέλος της Ελλάδας μας;
Αλλα οι προθέσεις του κ. Τσίπρα δεν σταματούν εδώ. Πλην των οικογενειών των 620,000 νομίμων μεταναστών προτίθεται να νομιμοποιήσει άλλα 3 εκατομμύρια λαθρομετανάστες!
Και όμως! Υπάρχουν άνθρωποι και δη χριστιανοί οι οποίοι παριστάνουν τους χαζούς και εκλαμβάνουν τον υπόλοιπο κόσμο ως ηλίθιους και οι οποίοι συντάσσονται ανοιχτά υπέρ του κ. Τσίπρα και θα ψηφίσουν “Σύριζα” ή θα του δώσουν έμμεσα την ψήφο τους με τους ακόλουθους τρόπους:
1.) Ψηφίζοντας ΔΗΜΑΡ με την οποία ο κ. Τσίπρας θα σχηματίσει κυβέρνηση.
2.) Ρίχνοντας άκυρο ή λευκό που λειτουργούν νομοτελειακά - λόγω του υφιστάμενου εκλογικού νόμου - υπέρ του πρώτου κόμματος τουτέστιν του “Σύριζα”,
3.) Με το να απέχουν από τις εκλογές μια πρακτική που επίσης ευνοεί αποκλειστικά το πρώτο κόμμα δηλαδή τον κ. Τσίπρα.
4.) Ψηφίζοντας λιλλιπούτεια κόμματα - όπως το κόμμα του π. Βολουδάκη, του Καρατζαφύρερ, του Καζάκη, κτλ. τα οποία αφού δεν θα εξασφαλίσουν τουλάχιστον το 3%, η ψήφος τους θα λειτουργήσει αυτόματα υπέρ του πρώτου κόμματος - δηλαδή του κ. Τσίπρα - ο οποίος έτσι θα καρπωθεί το μπόνους των 50 βουλευτών και θα σχηματίσει με την ομογάλακτή του ΔΗΜΑΡ αυτοδύναμη ισχυρή κυβέρνηση.

Πατέρες και αδελφοί! Για όνομα του Θεού. Ας μην επιτρέψουμε να γίνει αυτό το κακό στην πατρίδα μας.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

                 Εισαγωγικά στη Μεγάλη Εβδομάδα

Γράφει ο Παντελής Πάσχος
Καθηγητής Αγιολογίας-
Υμνολογίας,ποιητής, θεολόγος

Περάσαμε πιά το πέλαγος της νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και τώρα στεκόμαστε μπροστά στη θύρα της Μεγάλης Εβδομάδος, οπού ονομάζεται Μεγάλη όχι γιατί είναι μεγαλύτερη, ή έχει περισσότερες μέρες, αλλά «επειδή μεγάλα ημίν γέγονεν εν αυτή παρά του Δεσπότου κατορθώματα. Και γάρ εν αυτή τη εβδομάδι τη Μεγάλη, όπως λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, η χρονία του διαβόλου κατελύθη τυραννίς· ο θάνατος εσβέσθη· ο ισχυρός εδέθη· τα σκεύη αυτού διηρπάγη· αμαρτία ανηρέθη· η κατάρα κατελύθη· ο Παράδεισος ανεώχθη· ο Ουρανός βάσιμος γέγονεν· άνθρωποι αγγέλοις ανεμίγησαν· το μεσότοιχον του φραγμού ήρθη· το θριγγίον περιηρέθη· ο της ειρήνης Θεός ειρηνοποίησε τα άνω και τα επί της γής· διά τούτο Μεγάλη καλείται Εβδομάς».Όντως φοβερά αυτής της εβδομάδος τα Μυστήρια! Όλη η ποίηση του Χριστιανισμού και όλη η δόξα της Ορθοδοξίας, από αυτή την εβδομάδα πηγάζουν. Απ᾿ τον καιρό που, μαθητούδια ακόμη, παίρναμε απ᾿ το ζεστό χέρι της μάνας μας τη σύνοψη και το κερί, που καθώς ήταν αγνό μοσκοβολούσε σάν λιβάνι όταν έκαιγε, και πηγαίναμε στις ακολουθίες του Νυμφίου, ή στις Μεγάλες Ώρες των Παθών, της Μεγ. Πέμπτης και της Μεγ. Παρασκευής, όπου κλαίγαμε από καρδιάς μπρός στον Εσταυρωμένο, καθώς αποθέταμε με τρέμοντα δάχτυλα τα παρθενικά αγριολούλουδα, που με μίαν ολόζεστη λαχτάρα τρέχαμε να μάσουμε στους κήπους και στα χωράφια· απ᾿ τα μικρά μας εκείνα χρόνια, που προσμέναμε να ῾ρθει η εβδομάδα των Παθών, για να δεχτούμε ύστερα και την Ανάσταση, μέχρι τα γηρατειά μας τα βαθιά, αυτή η Εβδομάδα είναι που μάς κρατάει συντροφιά με τον πόνο της, με τα δάκρυά της, με τη λύπη της, αλλά και με τη χαρά και την ευφροσύνη της Αναστάσεως, που ακολουθεί.

Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη φιλοσοφία της ζωής, που η αγία Εκκλησία μας την δίνει με τον πιό ωραίο, απλό και κατανυκτικό τρόπο στη Μεγάλη Εβδομάδα. Και είναι αλήθεια, ότι αυτή η φιλοσοφία, που δεν είναι άλλη από την υψηλή θεολογία του Σταυρού, δεν θα μπορέσει ποτέ κανείς να την αφομοιώσει και να την κατανοήσει έξω από τον εκκλησιαστικό περίβολο, έξω από τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Έξω από την Εκκλησία, ο Σταυρός ή η Μεγάλη Εβδομάδα γίνεται λογοτεχνία, γίνεται θέατρο ή κινηματογράφος, γίνεται στοχαστική διάλεξη ή δημοσιογραφικό άρθρο, γίνεται ευκαιρία για να δοκιμάσει κανείς τις ικανότητές του μ᾿ έναν τρόπο – οποιοδήποτε – επάνω σ᾿ ένα σοβαρό θέμα. Και μόνο μέσα από τις ιερές Ακολουθίες και τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας, μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει στην κορφή της πνευματικής φιλοσοφίας και στη δόξα της Αναστάσεως, ανεβαίνοντας τον ανηφορικό δρόμο του Γολγοθά και περνώντας πνευματικά μέσα από την αγωνία της Σταυρώσεως.

Ο ορθόδοξος χριστιανός, όλη την Εβδομάδα έχει ένα μεγάλο δρόμο να οδοιπορήσει. Μεγάλο, όχι με τις εξωτερικές, αλλά με τις εσωτερικές διαστάσεις. Ένα δρόμο, που περπάτησε ο ίδιος ο Χριστός. Ναί, κι άς μή φανεί σε κανέναν αυτό το πράγμα παράδοξο. Αν δεν «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν», δεν θα μπορέσουμε οὔτε τη Μεγαλοβδομάδα να νιώσουμε, οὔτε και στην Ανάσταση να φτάσουμε μαζί του. Σ᾿ αυτό το δρόμο, που βρίσκεται πάντα κάτω απ᾿ τη σκιά του Σταυρού, και αντικρύζει στο βάθος το φωτεινό λόφο της Αναστάσεως, οι άγιοι Πατέρες έβαλαν μερικά σημάδια σάν ορόσημα, που μάς βοηθούν κι αυτά μ᾿ έναν ειδικό το καθένα τρόπο, για να πετύχουμε το σκοπό μας.
 


Τη Μεγάλη Δευτέρα, μετά το Κοντάκιο και τον Οίκο της ημέρας, θ᾿ ακούσουμε μαζί με το σύντομο συναξάρι, αυτό το υπόμνημα: «τη Αγία και Μεγάλη Δευτέρα, μνείαν ποιούμεθα του μακαρίου Ιωσήφ του παγκάλου και της υπό του Κυρίου καταρασθείσης συκής». Δοξάζεται και τιμάται ο πάγκαλος Ιωσήφ, γιατί «της Αιγυπτίας τότε ταίς ηδοναίς μή δουλεύσας», εσκλαβώθηκε μέν κατά το σώμα, αλλά κατά την ψυχή έμεινε αδούλωτος, ο αοίδιμος και σώφρων, και έτσι αξιώθηκε να γίνει κυρίαρχος όλης της Αιγύπτου. 
«Ο Θεός γάρ παρέχει τοίς δούλοις αυτού στέφος άφθαρτον». Η κατάρα έπειτα της άκαρπης συκιάς, μάς λέει ν᾿ αποφεύγουμε το πάθος και να κάνουμε έργα και καρπούς πνευματικούς, για να μή μάς εύρει ο Χριστός με φύλλα μοναχά σάν έρθει, και μάς δείξει τη φωτιά, σάν μοίρα αναπόφυγη των ακάρπων μας δέντρων.

 Τη Μεγάλη Τρίτη θ᾿ ακούσουμε: «της των δέκα παρθένων παραβολής μνείαν ποιούμεθα», δηλ. των πέντε φρονίμων και των πέντε μωρών παρθένων, με τις διδακτικές λαμπάδες τους. Μάς συμβουλεύει κ᾿ εδώ με ύμνους εξαίσιους η Εκκλησία μας, «να σπουδάσωμεν να ανάψωμεν τάς νοητάς λαμπάδας των ψυχών μας, ως αι φρόνιμοι εκείναι παρθένοι. Διατί; Ίνα με το λαμπρόν φώς των λαμπάδων μας και με ύμνους πνευματικούς, συναπαντήσωμεν τον αθάνατον νυμφίον των ψυχών, δηλαδή τον Δεσπότην μας Ιησούν Χριστόν, όστις θα έλθει εν τη συντελεία του κόσμου, διά να εμβάσει τάς δρονίμους ψυχάς μέσα εις τον ουράνιον νυμφώνα της αϊδίου τρυφής τεσ και βασιλείας».

 Τη Μεγάλη Τετάρτη: «της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν, ότι πρό του σωτηρίου Πάθους μικρόν τούτο γέγονεν». Ποιός δεν δακρύζει, όταν σκεφθεί ότι, ενώ όλοι αμαρτάνουμε (και πολλές φορές βαρύτερα από την πόρνη) ωστόσο δεν ακολουθούμε το παράδειγμά της, για να σβήσουμε με δάκρυα μετανοίας το χειρόγραφο, που είναι φορτωμένο με το πλήθος των αμαρτιών μας.

 Τη Μεγάλη Πέμπτη «εορτάζομεν τον Ιερόν Νιπτήρα, τον Μυστικόν Δείπνον, την υπερφυά προσευχήν και την Προδοσίαν». Η κυριαρχούσα μορφή – αιώνιο σύμβολο σκότους συνειδήσεως και παράδειγμα προς αποφυγήν – είναι η προδοτική όψη του Ιούδα.

 Τη Μεγάλη Παρασκευή «τα Άγια και Σωτήρια και Φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν».

Και το Μέγα Σάββατον «την Θεόσωμον Ταφήν και την εις Άδου κάθοδον του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν».

Είπαμε, ότι πίσω από τα μαρτύριο και το Πάθος της Σταυρώσεως, ο ορθόδοξος χριστιανός βλέπει πάντοτε το γλυκό φώς της Αναστάσεως. Είναι αυτό που τον εμποδίζει να ιδεί τα Πάθη μέσα σ᾿ ένα ζοφερό και καταλυτικό σκοτάδι. Ο ορθόδοξος – και ο Έλληνας ιδιαίτερα, που πέρασε τόσα και τόσα πάθη μέσα στη μακραίωνη πορεία της ιστορίας του – είναι ντυμένος με το ζεστό ένδυμα της χαρμολύπης. Πάσχει και υποφέρει, αλλά όχι με ασυγκράτητο σαρκικό πόνο. Η πνευματική φιλοσοφία του Σταυρού, αυτές τις ημέρες ειδικώτερα, πρέπει να είναι ο επιούσιος άρτος μας, ο άρτος της ζωής μας. Ιδού πώς βλέπουν μερικοί από τους αγίους Πατέρας το Σταυρό και το μυστήριο της Σταυρώσεως.

Ο ακάνθινος στέφανος φανέρωσε ότι ο Κύριος εξάλειψε την κατάρα που έλαβε η γή, να βλαστάνει αγκάθια και τριβόλια και ότι ο Χριστός αφάνισε τις μέριμνες και τις οδύνες της παρούσης ζωής.

«Εξεδύθη τα ιμάτια και ενεδύθη την πορφύραν, διά να εκδύσει τους δερματίνους χιτώνας της νεκρώσεως, οπού εφόρεσεν ο Αδάμ μετά την παράβασιν. Κάλαμον έλαβεν ο Κύριος εις την δεξιάν, ως σκήπτρον, διά να θανατώσει τον αρχαίον όφιν και δράκοντα· έλαβε κάλαμον, διά να σβήσει το χειρόγραφον των αμαρτιών μας. Έλαβε τον κάλαμον διά να υπογράψει βασιλικώς, με το κόκκινον αίμα του, το γράμμα της συγχωρήσεως των αμαρτιών μας, καθότι και οι βασιλείς με κόκκινον κιννάβαρι υπογράφουσιν».

»Εις το ξύλον εσταυρώθη, διά το ξύλον της γνώσεως. Έλαβε την γεύσιν της χολής και του όξους, διά την γλυκείαν γεύσιν του καρπού του απηγορευμένου. Έλαβε τα καρφία διά να καρφώσει την αμαρτίαν. Άπλωσε τάς χείρας εις τον Σταυρόν, διά να ιατρεύσει το άπλωμα των χειρών του Αδάμ και της Εὔας, οπού εποίησαν εις το απηγορευμένον ξύλον, και διά να ενώσει τα μακράν διεστώτα, αγγέλους και ανθρώπους, ουράνια και επίγεια. Έλαβε τον θάνατον, διά να θανατώσει τον θάνατον. Ετάφη, διά να μή στρεφώμεθα πλέον ημείς εις την γήν, ως το πρότερον…».

»Εσκοτίσθησαν οι φωστήρες, διά να φανερώσουν ότι πενθούσι τον Σταυρωθέντα. Αι πέτραι εσχίσθησαν, διότι έπασχεν η πέτρα της ζωής. Εις το ύψος του Σταυρού ανέβη, διά το πτώμα οπού έπαθεν ο Αδάμ. Και τελευταίον ανέστη, διά την ιδικήν μας ανάστασιν!».

Ώ! Ευτυχισμένοι και τρισμακάριοι, όσοι μπορέσουν ν᾿ αφήσουν τις βιοτικές τους μέριμνες αυτές τις μέρες, κι αρχίσουν από τώρα, από αυτή την ώρα κιόλας, την ευλογημένη πορεία δίπλα στον πορευόμενο προς το Πάθος Χριστό! «Δεύτε οὖν και ημείς, συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν, και νεκρωθώμεν δι᾿ αυτόν, ταίς του βίου ηδοναίς», «ίνα μή μείνωμεν έξω του νυμφώνος Χριστού».

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2011

+ Θαυμαστά σημεία: ξαφνική ανάρρωση ηθοποιού μετά από ράντισμα με Αγι...


+ Θαυμαστά σημεία:
ξαφνική ανάρρωση ηθοποιού μετά από ράντισμα με Αγι...:

http://i.mtbw.gr/1/2011/08/09/kopelaharrypotter1.jpg


Επανήλθε στη ζωή όταν τη ράντισαν με αγιασμένο νερό. Αδυνατούν να εξηγήσουν επιστημονικά την ξαφνική ανάρρωση οι γιατροί της. Όλ...
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ........

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ: Ανθελληνικές τάσεις


Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ:

Μ. Γλέζος: Όχι στην προτομή του αντιδημοκράτη Μ. Αλεξάνδρου στην..Πάρο!

http://3.bp.blogspot.com/-HT4QN1_9EPg/Tmy3larTAJI/AAAAAAAAOsg/nm05wDh4G_E/s1600/%25CE%25B3%25CE%25BB%25CE%25B5%25CE%25B6%25CE%25BF%25CF%2582%25CE%25B4.jpg

Ενώ οι Σκοπιανοί καπηλεύονται την ιστορία μας, στην Ελλ...
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ........

........."ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ "...........

Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ ΤΥΝΗΣΙΟΥ ΚΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ


Ο ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΥ ΤΥΝΗΣΙΟΥ ΚΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ


Του Παναγιώτη Τελεβάντου
============
Είναι απολύτως προς τιμή του αγωνιστή Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ επειδή υψώνει φωνή εναντίον των διωκτών του χριστιανισμού μουσουλμάνων οι οποίοι από χρόνου ικανού τα τελευταία χρόνια κατόρθωσαν να εξορίσουν όλους σχεδόν τους χριστιανούς που ζούσαν στη Μέση Ανατολή και επεξέτειναν κάθε είδους φονικές ενέργειες εναντίον χριστιανών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το τι συμβαίνει σήμερα στη Νιγηρία είναι υπεράνω περιγραφής. Καίουν ομαδικά χριστιανούς, κάνουν βομβιστικές επιθέσεις εναντίον των εκκλησιών τους την ώρα που τελούν τη Θεία Λειτουργία, τους εξοντώνουν με αποτρόπαιες μεθόδους. Σκοτώνουν με βασανιστήρια ακόμη και γυναίκες έγκυους και παιδάκια.
ΤΟ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΜΣΟΥ ΤΟΥ ΤΥΝΗΣΙΟΥ
_________
Η πρόσφατη ανατριχιαστική δολοφονία Τυνήσιου - που γράφτηκε σε βίντεο και κάνει το γύρο του κόσμου - επειδή αρνήθηκε την ψευδοθρησκεία του Μωάμεθ και προσησυλητίστηκε στο χριστιανισμό, ευαισθητοποίησε πολλούς ανθρώπους που ένιωσαν εμετική αηδία και αποτροπιασμό για το Ισλάμ και τις μεθόδους του.
Ο πολιτισμένος κόσμος πρέπει να εγείρει φωνή διαμαρτυρίας γι’ αυτά τα φαινόμενα και να επιβάλει αυστηρότατες κυρώσεις στις Ισλαμικές χώρες που εφαρμόζουν αυτές τις πρακτικές.
ΟΙ ΦΑΙΔΡΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ
_______
Ακουέτωσαν ταύτα και οι υποστηρικτές των φαιδρών Διαθρησκειακών διαλόγων, οι οποίοι νομίζουν ότι με τα φαγοπότια και τις εισηγήσεις, τα συνέδρια και τις Ημερίδες σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία σε κοσμικούς και εξωτικούς προορισμούς ότι σταματούν τη φονική μανία των Ισλαμιστών.
Συγχαίρουμε υικά θερμότατα τον Σεβασμιότατο για την παρέμβασή του την οποία θα αρχίσουμε να αναδημοσιεύουμε τμηματικά από αύριο του και ελπίζουμε ότι και η Εκκλησία της Ελλάδος θα πάρει θέση για το θέμα.
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΟΣΩΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ κ. ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
________
Αλλά ας μην κλείσουμε το σημείωμα χωρίς να αναφερθούμε στην υποκρισία και στην κακοήθεια όσων προσπαθούν να μας πείσουν ότι η άνοδος του κ. Τσίπρα στην εξουσία δεν είναι πράγμα που πρέπει να μας απασχολεί.
Ως γωνστόν ο κ. Τσίπρας - όπως ο ίδιος μας διαβεβαίωσε - προτίθεται να επιτρέψει στους 620,000 νόμιμους μετανάστες να φέρουν στην Ελλάδα τις πολυμελείς - αφού πρόκειται για μουσουλμάνους - οικογένειές τους. Τουτέστιν εν μια νυκτί 2 με 3 εκατομμύρια μετανάστες θα αποκτήσουν ελληνική ιθαγένεια.
Πόση αφέλεια ή κακοήθεια μπορεί να χαρακτηρίζει κάποιους που νομίζουν ότι αυτό δεν θα είναι το τέλος της Ελλάδας μας;
Αλλα οι προθέσεις του κ. Τσίπρα δεν σταματούν εδώ. Πλην των οικογενειών των 620,000 νομίμων μεταναστών προτίθεται να νομιμοποιήσει άλλα 3 εκατομμύρια λαθρομετανάστες!
Και όμως! Υπάρχουν άνθρωποι και δη χριστιανοί οι οποίοι παριστάνουν τους χαζούς και εκλαμβάνουν τον υπόλοιπο κόσμο ως ηλίθιους και οι οποίοι συντάσσονται ανοιχτά υπέρ του κ. Τσίπρα και θα ψηφίσουν “Σύριζα” ή θα του δώσουν έμμεσα την ψήφο τους με τους ακόλουθους τρόπους:
1.) Ψηφίζοντας ΔΗΜΑΡ με την οποία ο κ. Τσίπρας θα σχηματίσει κυβέρνηση.
2.) Ρίχνοντας άκυρο ή λευκό που λειτουργούν νομοτελειακά - λόγω του υφιστάμενου εκλογικού νόμου - υπέρ του πρώτου κόμματος τουτέστιν του “Σύριζα”,
3.) Με το να απέχουν από τις εκλογές μια πρακτική που επίσης ευνοεί αποκλειστικά το πρώτο κόμμα δηλαδή τον κ. Τσίπρα.
4.) Ψηφίζοντας λιλλιπούτεια κόμματα - όπως το κόμμα του π. Βολουδάκη, του Καρατζαφύρερ, του Καζάκη, κτλ. τα οποία αφού δεν θα εξασφαλίσουν τουλάχιστον το 3%, η ψήφος τους θα λειτουργήσει αυτόματα υπέρ του πρώτου κόμματος - δηλαδή του κ. Τσίπρα - ο οποίος έτσι θα καρπωθεί το μπόνους των 50 βουλευτών και θα σχηματίσει με την ομογάλακτή του ΔΗΜΑΡ αυτοδύναμη ισχυρή κυβέρνηση.

Πατέρες και αδελφοί! Για όνομα του Θεού. Ας μην επιτρέψουμε να γίνει αυτό το κακό στην πατρίδα μας.

                 Εισαγωγικά στη Μεγάλη Εβδομάδα

Γράφει ο Παντελής Πάσχος
Καθηγητής Αγιολογίας-
Υμνολογίας,ποιητής, θεολόγος

Περάσαμε πιά το πέλαγος της νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Και τώρα στεκόμαστε μπροστά στη θύρα της Μεγάλης Εβδομάδος, οπού ονομάζεται Μεγάλη όχι γιατί είναι μεγαλύτερη, ή έχει περισσότερες μέρες, αλλά «επειδή μεγάλα ημίν γέγονεν εν αυτή παρά του Δεσπότου κατορθώματα. Και γάρ εν αυτή τη εβδομάδι τη Μεγάλη, όπως λέγει ο ιερός Χρυσόστομος, η χρονία του διαβόλου κατελύθη τυραννίς· ο θάνατος εσβέσθη· ο ισχυρός εδέθη· τα σκεύη αυτού διηρπάγη· αμαρτία ανηρέθη· η κατάρα κατελύθη· ο Παράδεισος ανεώχθη· ο Ουρανός βάσιμος γέγονεν· άνθρωποι αγγέλοις ανεμίγησαν· το μεσότοιχον του φραγμού ήρθη· το θριγγίον περιηρέθη· ο της ειρήνης Θεός ειρηνοποίησε τα άνω και τα επί της γής· διά τούτο Μεγάλη καλείται Εβδομάς».Όντως φοβερά αυτής της εβδομάδος τα Μυστήρια! Όλη η ποίηση του Χριστιανισμού και όλη η δόξα της Ορθοδοξίας, από αυτή την εβδομάδα πηγάζουν. Απ᾿ τον καιρό που, μαθητούδια ακόμη, παίρναμε απ᾿ το ζεστό χέρι της μάνας μας τη σύνοψη και το κερί, που καθώς ήταν αγνό μοσκοβολούσε σάν λιβάνι όταν έκαιγε, και πηγαίναμε στις ακολουθίες του Νυμφίου, ή στις Μεγάλες Ώρες των Παθών, της Μεγ. Πέμπτης και της Μεγ. Παρασκευής, όπου κλαίγαμε από καρδιάς μπρός στον Εσταυρωμένο, καθώς αποθέταμε με τρέμοντα δάχτυλα τα παρθενικά αγριολούλουδα, που με μίαν ολόζεστη λαχτάρα τρέχαμε να μάσουμε στους κήπους και στα χωράφια· απ᾿ τα μικρά μας εκείνα χρόνια, που προσμέναμε να ῾ρθει η εβδομάδα των Παθών, για να δεχτούμε ύστερα και την Ανάσταση, μέχρι τα γηρατειά μας τα βαθιά, αυτή η Εβδομάδα είναι που μάς κρατάει συντροφιά με τον πόνο της, με τα δάκρυά της, με τη λύπη της, αλλά και με τη χαρά και την ευφροσύνη της Αναστάσεως, που ακολουθεί.

Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη φιλοσοφία της ζωής, που η αγία Εκκλησία μας την δίνει με τον πιό ωραίο, απλό και κατανυκτικό τρόπο στη Μεγάλη Εβδομάδα. Και είναι αλήθεια, ότι αυτή η φιλοσοφία, που δεν είναι άλλη από την υψηλή θεολογία του Σταυρού, δεν θα μπορέσει ποτέ κανείς να την αφομοιώσει και να την κατανοήσει έξω από τον εκκλησιαστικό περίβολο, έξω από τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Έξω από την Εκκλησία, ο Σταυρός ή η Μεγάλη Εβδομάδα γίνεται λογοτεχνία, γίνεται θέατρο ή κινηματογράφος, γίνεται στοχαστική διάλεξη ή δημοσιογραφικό άρθρο, γίνεται ευκαιρία για να δοκιμάσει κανείς τις ικανότητές του μ᾿ έναν τρόπο – οποιοδήποτε – επάνω σ᾿ ένα σοβαρό θέμα. Και μόνο μέσα από τις ιερές Ακολουθίες και τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας, μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει στην κορφή της πνευματικής φιλοσοφίας και στη δόξα της Αναστάσεως, ανεβαίνοντας τον ανηφορικό δρόμο του Γολγοθά και περνώντας πνευματικά μέσα από την αγωνία της Σταυρώσεως.

Ο ορθόδοξος χριστιανός, όλη την Εβδομάδα έχει ένα μεγάλο δρόμο να οδοιπορήσει. Μεγάλο, όχι με τις εξωτερικές, αλλά με τις εσωτερικές διαστάσεις. Ένα δρόμο, που περπάτησε ο ίδιος ο Χριστός. Ναί, κι άς μή φανεί σε κανέναν αυτό το πράγμα παράδοξο. Αν δεν «συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν», δεν θα μπορέσουμε οὔτε τη Μεγαλοβδομάδα να νιώσουμε, οὔτε και στην Ανάσταση να φτάσουμε μαζί του. Σ᾿ αυτό το δρόμο, που βρίσκεται πάντα κάτω απ᾿ τη σκιά του Σταυρού, και αντικρύζει στο βάθος το φωτεινό λόφο της Αναστάσεως, οι άγιοι Πατέρες έβαλαν μερικά σημάδια σάν ορόσημα, που μάς βοηθούν κι αυτά μ᾿ έναν ειδικό το καθένα τρόπο, για να πετύχουμε το σκοπό μας.
 


Τη Μεγάλη Δευτέρα, μετά το Κοντάκιο και τον Οίκο της ημέρας, θ᾿ ακούσουμε μαζί με το σύντομο συναξάρι, αυτό το υπόμνημα: «τη Αγία και Μεγάλη Δευτέρα, μνείαν ποιούμεθα του μακαρίου Ιωσήφ του παγκάλου και της υπό του Κυρίου καταρασθείσης συκής». Δοξάζεται και τιμάται ο πάγκαλος Ιωσήφ, γιατί «της Αιγυπτίας τότε ταίς ηδοναίς μή δουλεύσας», εσκλαβώθηκε μέν κατά το σώμα, αλλά κατά την ψυχή έμεινε αδούλωτος, ο αοίδιμος και σώφρων, και έτσι αξιώθηκε να γίνει κυρίαρχος όλης της Αιγύπτου. 
«Ο Θεός γάρ παρέχει τοίς δούλοις αυτού στέφος άφθαρτον». Η κατάρα έπειτα της άκαρπης συκιάς, μάς λέει ν᾿ αποφεύγουμε το πάθος και να κάνουμε έργα και καρπούς πνευματικούς, για να μή μάς εύρει ο Χριστός με φύλλα μοναχά σάν έρθει, και μάς δείξει τη φωτιά, σάν μοίρα αναπόφυγη των ακάρπων μας δέντρων.

 Τη Μεγάλη Τρίτη θ᾿ ακούσουμε: «της των δέκα παρθένων παραβολής μνείαν ποιούμεθα», δηλ. των πέντε φρονίμων και των πέντε μωρών παρθένων, με τις διδακτικές λαμπάδες τους. Μάς συμβουλεύει κ᾿ εδώ με ύμνους εξαίσιους η Εκκλησία μας, «να σπουδάσωμεν να ανάψωμεν τάς νοητάς λαμπάδας των ψυχών μας, ως αι φρόνιμοι εκείναι παρθένοι. Διατί; Ίνα με το λαμπρόν φώς των λαμπάδων μας και με ύμνους πνευματικούς, συναπαντήσωμεν τον αθάνατον νυμφίον των ψυχών, δηλαδή τον Δεσπότην μας Ιησούν Χριστόν, όστις θα έλθει εν τη συντελεία του κόσμου, διά να εμβάσει τάς δρονίμους ψυχάς μέσα εις τον ουράνιον νυμφώνα της αϊδίου τρυφής τεσ και βασιλείας».

 Τη Μεγάλη Τετάρτη: «της αλειψάσης τον Κύριον μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν, ότι πρό του σωτηρίου Πάθους μικρόν τούτο γέγονεν». Ποιός δεν δακρύζει, όταν σκεφθεί ότι, ενώ όλοι αμαρτάνουμε (και πολλές φορές βαρύτερα από την πόρνη) ωστόσο δεν ακολουθούμε το παράδειγμά της, για να σβήσουμε με δάκρυα μετανοίας το χειρόγραφο, που είναι φορτωμένο με το πλήθος των αμαρτιών μας.

 Τη Μεγάλη Πέμπτη «εορτάζομεν τον Ιερόν Νιπτήρα, τον Μυστικόν Δείπνον, την υπερφυά προσευχήν και την Προδοσίαν». Η κυριαρχούσα μορφή – αιώνιο σύμβολο σκότους συνειδήσεως και παράδειγμα προς αποφυγήν – είναι η προδοτική όψη του Ιούδα.

 Τη Μεγάλη Παρασκευή «τα Άγια και Σωτήρια και Φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν».

Και το Μέγα Σάββατον «την Θεόσωμον Ταφήν και την εις Άδου κάθοδον του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν».

Είπαμε, ότι πίσω από τα μαρτύριο και το Πάθος της Σταυρώσεως, ο ορθόδοξος χριστιανός βλέπει πάντοτε το γλυκό φώς της Αναστάσεως. Είναι αυτό που τον εμποδίζει να ιδεί τα Πάθη μέσα σ᾿ ένα ζοφερό και καταλυτικό σκοτάδι. Ο ορθόδοξος – και ο Έλληνας ιδιαίτερα, που πέρασε τόσα και τόσα πάθη μέσα στη μακραίωνη πορεία της ιστορίας του – είναι ντυμένος με το ζεστό ένδυμα της χαρμολύπης. Πάσχει και υποφέρει, αλλά όχι με ασυγκράτητο σαρκικό πόνο. Η πνευματική φιλοσοφία του Σταυρού, αυτές τις ημέρες ειδικώτερα, πρέπει να είναι ο επιούσιος άρτος μας, ο άρτος της ζωής μας. Ιδού πώς βλέπουν μερικοί από τους αγίους Πατέρας το Σταυρό και το μυστήριο της Σταυρώσεως.

Ο ακάνθινος στέφανος φανέρωσε ότι ο Κύριος εξάλειψε την κατάρα που έλαβε η γή, να βλαστάνει αγκάθια και τριβόλια και ότι ο Χριστός αφάνισε τις μέριμνες και τις οδύνες της παρούσης ζωής.

«Εξεδύθη τα ιμάτια και ενεδύθη την πορφύραν, διά να εκδύσει τους δερματίνους χιτώνας της νεκρώσεως, οπού εφόρεσεν ο Αδάμ μετά την παράβασιν. Κάλαμον έλαβεν ο Κύριος εις την δεξιάν, ως σκήπτρον, διά να θανατώσει τον αρχαίον όφιν και δράκοντα· έλαβε κάλαμον, διά να σβήσει το χειρόγραφον των αμαρτιών μας. Έλαβε τον κάλαμον διά να υπογράψει βασιλικώς, με το κόκκινον αίμα του, το γράμμα της συγχωρήσεως των αμαρτιών μας, καθότι και οι βασιλείς με κόκκινον κιννάβαρι υπογράφουσιν».

»Εις το ξύλον εσταυρώθη, διά το ξύλον της γνώσεως. Έλαβε την γεύσιν της χολής και του όξους, διά την γλυκείαν γεύσιν του καρπού του απηγορευμένου. Έλαβε τα καρφία διά να καρφώσει την αμαρτίαν. Άπλωσε τάς χείρας εις τον Σταυρόν, διά να ιατρεύσει το άπλωμα των χειρών του Αδάμ και της Εὔας, οπού εποίησαν εις το απηγορευμένον ξύλον, και διά να ενώσει τα μακράν διεστώτα, αγγέλους και ανθρώπους, ουράνια και επίγεια. Έλαβε τον θάνατον, διά να θανατώσει τον θάνατον. Ετάφη, διά να μή στρεφώμεθα πλέον ημείς εις την γήν, ως το πρότερον…».

»Εσκοτίσθησαν οι φωστήρες, διά να φανερώσουν ότι πενθούσι τον Σταυρωθέντα. Αι πέτραι εσχίσθησαν, διότι έπασχεν η πέτρα της ζωής. Εις το ύψος του Σταυρού ανέβη, διά το πτώμα οπού έπαθεν ο Αδάμ. Και τελευταίον ανέστη, διά την ιδικήν μας ανάστασιν!».

Ώ! Ευτυχισμένοι και τρισμακάριοι, όσοι μπορέσουν ν᾿ αφήσουν τις βιοτικές τους μέριμνες αυτές τις μέρες, κι αρχίσουν από τώρα, από αυτή την ώρα κιόλας, την ευλογημένη πορεία δίπλα στον πορευόμενο προς το Πάθος Χριστό! «Δεύτε οὖν και ημείς, συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν, και νεκρωθώμεν δι᾿ αυτόν, ταίς του βίου ηδοναίς», «ίνα μή μείνωμεν έξω του νυμφώνος Χριστού».

Βότανα και θεραπείες ασθενειών


Νηστίσιμο:

Βότανα και θεραπείες ασθενειών:


http://4.bp.blogspot.com/--R1FCBhPrY4/TlpjIpOP2EI/AAAAAAAAAqs/zvLt_CKWYc8/s1600/BOTANA.jpg


ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΒΟΤΑΝΑ ΑΓΧΟΣ

Νηστίσιμο: Πατατόπιτα


Νηστίσιμο:


http://2.bp.blogspot.com/-xdrBeOu7hQw/Ta0opAkA3HI/AAAAAAAABlA/eoEjDBR9lEY/s1600/DSC09351.JPG


Πατατόπιτα με σουσάμι:

"Υλικά ====== 1 κιλό πατάτες 2 πράσα 1 πιπεριά 2 κρεμμύδια ξερά 2 καρό..."